Laxton Hall – miejsce, gdzie wspólnota staje się domem
W sercu Anglii, pośród zielonych terenów hrabstwa Northamptonshire, znajduje się Laxton Hall – miejsce od wielu lat szczególnie bliskie polskiej społeczności katolickiej. Ta zabytkowa posiadłość, której historia sięga XVII wieku, od końca lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku służy Polakom mieszkającym w Wielkiej Brytanii jako przestrzeń modlitwy, spotkań i budowania wspólnoty. Dla wielu rodzin jest to miejsce wyjątkowe – tutaj rodzą się przyjaźnie, umacniają więzi i dojrzewają decyzje podejmowane w świetle wiary. To właśnie tutaj Polska Misja Katolicka w Anglii i Walii organizuje jedno z najważniejszych wydarzeń religijnych i rodzinnych, gromadzące każdego roku tysiące uczestników z całej Anglii i Walii.
W dniach 20 i 21 czerwca 2026 roku Laxton Hall ponownie wypełniło się radością, modlitwą i rodzinną atmosferą. W sobotę odbył się Dzień Dziecka, a w niedzielę Dzień Wspólnot Parafialnych. W tych wydarzeniach swoją obecność zaznaczył również Domowy Kościół, przygotowując swój program modlitewny, formacyjny i integracyjny.
Weekend, który rozpoczął się wcześniej
Choć oficjalny program rozpoczął się w sobotę, dla wielu rodzin Domowego Kościoła wspólne świętowanie zaczęło się już w piątkowy wieczór. Na wyznaczone miejsce kempingowe przyjechało około dziesięciu rodzin, a kolejne dołączały w sobotę i w niedzielny poranek. Ostatecznie w Paschalnym Dniu Wspólnoty uczestniczyło blisko pięćdziesiąt rodzin ze wszystkich trzech rejonów Domowego Kościoła w Anglii i Walii, z najliczniejszą reprezentacją rejonu Anglii Południowej.
Już od pierwszych chwil można było odczuć atmosferę żywej wspólnoty. Był czas na rozmowy, wzajemne poznawanie się, wspólną modlitwę i zwyczajną radość z bycia razem. To właśnie takie chwile najlepiej pokazują, że wspólnota nie rodzi się podczas oficjalnych wydarzeń, ale w codziennym byciu ze sobą.
Sobota – ewangelizacja przez radość
Pierwszym wspólnym punktem sobotniego dnia była Jutrznia odprawiona w gościnnych progach kaplicy Domu Opieki Laxton Hall. Dzięki obecności ks. Stefana Wylężka, byłego rektora Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii, uczestnicy mogli przeżyć także wystawienie Najświętszego Sakramentu.
Po duchowym początku dnia przyszedł czas na dziecięcą radość. O godzinie 13.00 Domowy Kościół zaprosił wszystkich uczestników Dnia Dziecka do wspólnej zabawy. W krótkim wprowadzeniu przedstawiona została idea i charyzmat Domowego Kościoła, po czym rozpoczęły się doskonale znane z naszych pogodnych wieczorów zabawy integracyjne, które z energią i poczuciem humoru porwały do wspólnej zabawy zarówno dzieci, jak i dorosłych. Przez blisko godzinę spore grono uczestników wspólnie śpiewało, tańczyło i brało udział w kolejnych zabawach, pokazując, że ewangelizacja może dokonywać się również poprzez autentyczną radość oraz wspólnie przeżywany czas.
Obecność Domowego Kościoła nie ograniczyła się jedynie do programu przygotowanego na scenę. Od sobotniego poranka aż do zakończenia niedzielnych uroczystości działał punkt informacyjny – gazebo oznaczone banerami i flagami Domowego Kościoła. Dyżur pełniły pary rejonowe wszystkich rejonów Anglii, przy wsparciu byłej pary rejonowej Anglii Środkowej Joli i Mariana Mazurków, prowadząc rozmowy z odwiedzającymi oraz prezentując materiały formacyjne, książki i ulotki. To właśnie przy tym stoisku wielu uczestników po raz pierwszy usłyszało o Domowym Kościele. Było ono miejscem spotkań, pytań, świadectw i dzielenia się doświadczeniem życia rodzinnego. Owocem tych rozmów i wcześniejszych świadectw były podpisane deklaracje Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, liczne nowe kontakty, a także decyzja jednej z rodzin o rozpoczęciu od września formacji w kręgu rejonu Anglii Północnej. Dla osób posługujących był to również czas zdobywania doświadczeń, które z pewnością zaowocują podczas kolejnych wydarzeń.
Kulminacyjnym punktem sobotniego programu było spotkanie modlitewne poświęcone rodzinie i błogosławieństwu dzieci.
Całość rozpoczęła modlitwa oraz oprawa muzyczna przygotowana przez Krzysztofa Młynarczyka wspartego profesjonalnie przez Piotra-gitarzystę wraz z synkiem. Początkowo zaplanowano dwa świadectwa, jednak atmosfera otwartości, wzajemnego zaufania i głębokiej modlitwy sprawiła, że kolejne osoby spontanicznie dzieliły się doświadczeniem działania Boga w swoim życiu. Te szczere świadectwa stały się dla wielu uczestników jednym z najbardziej poruszających momentów całego dnia.
Po wspólnej modlitwie przyszła pora na konferencję poświęconą znaczeniu błogosławieństwa w życiu chrześcijanina. W niezwykle przystępny, a jednocześnie pogłębiony sposób ukazała ona biblijne korzenie, znaczenie i miejsce błogosławieństwa w codziennym życiu rodzin.
Po teorii przyszedł czas na praktykę. Przy śpiewie scholi rodzice błogosławili swoje dzieci, a następnie małżonkowie błogosławili siebie nawzajem. Był to prosty gest, a jednocześnie niezwykle głęboki znak miłości, odpowiedzialności i zawierzenia Bogu. Spotkanie zakończył pełen mocy wspólny śpiew pieśni „Zjednoczeni w Duchu”, który jeszcze długo rozbrzmiewał w sercach uczestników.
Wieczorem modlitwę dopełnił śmiech, a konferencje – dźwięki gitar. Przy ognisku nie zabrakło piosenek Starego Dobrego Małżeństwa, utworów biesiadnych i rockowych przebojów lat osiemdziesiątych. Wspólne śpiewanie, rozmowy przy pieczonych kiełbaskach i serdeczna atmosfera sprawiły, że dzień zakończył się dokładnie tak, jak powinien kończyć się dzień spędzony we wspólnocie – z radością, wdzięcznością i poczuciem, że jest się wśród swoich.
Niedziela – wspólnota zgromadzona wokół Eucharystii
Drugi dzień rozpoczął się Jutrznią sprawowaną wspólnie z siostrami zakonnymi posługującymi w Domu Opieki Laxton Hall. Następnie od godziny dziewiątej w dużym namiocie Domowego Kościoła zaczęły gromadzić się kolejne rodziny. Przy wspólnym śpiewie, recepcja witała przybyłych i przygotowywała identyfikatory, a w powietrzu dało się odczuć radosne oczekiwanie na rozpoczęcie Paschalnego Dnia Wspólnoty.
O godzinie 9.30 trzy pary rejonowe przywitały wszystkich uczestników. Po zapaleniu świecy Oazy, wspólnie odmówiliśmy modlitwę do Ducha Świętego. Następnie uczestnicy spotkali się w małych, kilkurodzinnych grupach, rozważając treści przygotowane na ten Dzień Wspólnoty przez centralną diakonię Ruchu Światło-Życie. Był to czas słuchania siebie nawzajem, dzielenia się doświadczeniem życia rodzinnego oraz umacniania więzi, które przez cały rok tworzą wspólnotę Domowego Kościoła.
Centralnym punktem niedzielnego świętowania była uroczysta Eucharystia, podczas której setki Polaków zgromadzonych w Laxton Hall dziękowało Bogu za dar wspólnoty i modliło się za swoje rodziny. Program przygotowany przez zespół pod przewodnictwem Księdza Bogdana Kołodzieja, Rektora Polskiej Misji Katolickiej – konferencja oraz adoracja Najświętszego Sakramentu połączona z modlitwą o uzdrowienie – w naturalny sposób dopełnił przeżywany przez nas Dzień Wspólnoty, nadając mu jeszcze głębszy wymiar duchowy.
Po zakończeniu Eucharystii Violetta i Ryszard Jaskólscy, para rejonowa Anglii Środkowej, a zarazem para odpowiedzialna za Krucjatę Wyzwolenia Człowieka na terenie Wielkiej Brytanii, przybliżyli uczestnikom to dzieło zachęcając do podjęcia dobrowolnej abstynencji jako daru miłości wobec osób zmagających się z uzależnieniami. Było to piękne nawiązanie do jednego z filarów charyzmatu Ruchu Światło–Życie – Nowej Kultury, rozumianej jako wybór wolności, odpowiedzialności i życia zgodnego z Ewangelią.
Weekend spędzony w Laxton Hall po raz kolejny pokazał, że Domowy Kościół to znacznie więcej niż comiesięczne spotkania formacyjne. To droga wspólnego wzrastania małżonków i rodzin, którzy pragną coraz pełniej żyć charyzmatem Ruchu Światło–Życie.
To jedno z takich spotkań, gdzie można zobaczyć, jak idea Światło–Życie staje się codziennością – gdy Słowo Boże prowadzi do konkretnych decyzji i przemiany życia. W spotkaniach, modlitwie i wzajemnym dzieleniu się doświadczeniem rodzi się Nowy Człowiek, otwarty na działanie Ducha Świętego. Tworzy się również Nowa Wspólnota, oparta nie tylko na wspólnych zainteresowaniach, ale przede wszystkim na Chrystusie, na wierze, odpowiedzialności i wzajemnej trosce o siebie.
Nieprzypadkowo podczas niedzielnego spotkania wybrzmiał również temat Nowej Kultury – jednego z fundamentalnych elementów charyzmatu Ruchu Światło–Życie. Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki rozumiał ją jako sposób życia, który rozpoczyna się od przemiany ludzkiego serca. Nie jest ona modą ani pogonią za nowoczesnością, lecz przenikaniem codzienności wartościami Ewangelii – prawdą, wolnością, godnością osoby i miłością. W tym duchu Krucjata Wyzwolenia Człowieka od ponad czterdziestu lat zaprasza do wyboru wolności od wszelkich uzależnień oraz do odpowiedzialności za drugiego człowieka.
Wracaliśmy do swoich domów zmęczeni intensywnością tych dni, ale bogatsi o nowe przyjaźnie, doświadczenie wspólnej modlitwy, inspirujące rozmowy i świadectwa. Jeszcze mocniej uświadomiliśmy sobie, że wspólnota rodzi się tam, gdzie człowiek znajduje czas dla Boga i drugiego człowieka.
Z nadzieją patrzymy również na rok 2027, który decyzją Senatu Rzeczypospolitej Polskiej został ustanowiony Rokiem Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Niech będzie on dla nas wszystkich okazją do jeszcze głębszego odkrywania jego duchowego dziedzictwa oraz charyzmatu Ruchu Światło–Życie, z którego od ponad pięćdziesięciu lat czerpie również Domowy Kościół.
Bo wspólnota nie kończy się w chwili zgaszenia ogniska, złożenia namiotów czy powrotu do domu. Prawdziwa wspólnota trwa dalej – w codziennym życiu małżeńskim i rodzinnym, w modlitwie, dialogu, służbie i wzajemnej odpowiedzialności. To właśnie tam najpełniej realizuje się idea Światło–Życie, do której zaprosił nas ks. Franciszek Blachnicki.
