Adwentowy Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie rejonu Anglia Południowa i Walia 2025
7-go grudnia 2025 małżeństwa Domowego Kościoła, nierzadko wraz z dziećmi, spotkały się w Kościele Św. Marii Magdaleny w Londynie-Finchley, gdzie przeżyliśmy nasz Adwentowy Dzień Wspólnoty rejonu Anglia Południowa i Walia.
Wraz z księdzem proboszczem tej parafii ks. Aleksandrem Dasikiem, oraz na jego zaproszenie, posługiwał nam również ks. Paweł Rossa, od młodości związany z Ruchem Światło-Życie moderator Centrum Ewangelizacji Światło-Życie w Gwardijskim (Felsztynie) w Ukrainie działającego już od ponad dwudziestu lat. Była to dla nas okazja, by – na ile możemy – zarówno modlitewnie, jak i finansowo, wesprzeć działanie tego centrum: organizację rekolekcji dla dzieci, młodzieży, rodzin, osób przeżywających kryzysy, tłumaczenie i publikację materiałów formacyjnych, prowadzenie warsztatów, kursów i seminariów formacji liderów, profilaktyki uzależnień, porozumienia bez przemocy, itp. W ostatnich latach, Dom Rekolekcyjny Centrum stał się nadto miejscem schronienia i zdrowienia duchowego i psychicznego dla osób poranionych traumą wojenną.
Zawiązując wspólnotę, pamiętaliśmy i o tych, którym tego dnia nie udało się do nas dołączyć, i w modlitwie powierzaliśmy ich Bożej opiece.
Spotkanie w małych grupach pozwoliło nam zastanowić się w jaki sposób każdy z nas jest wezwany do dawania osobistego świadectwa o Jezusie Zbawicielu w otoczeniu, w którym żyje, począwszy od swojego domu i domowników, przez miejsca bliskie i znane, zaprzyjaźnione, środowisko pracy, po miejsca nam nieprzychylne, wrogie czy odległe. Podjętą refleksję pogłębiła i ukonkretniła treść Namiotu Spotkania. Idziemy w codzienność wsłuchując się w podpowiadane nam przez Pana Boga sposoby ukazywania i zapraszania Jezusa wszędzie, gdzie Pan nas pośle, odwiązując się od własnych pomysłów i wyobrażeń, a wsłuchując w Jego wolę wobec konkretnych sytuacji konkretnych osób, które stawia na naszej drodze.
Konferencja i homilia wygłoszone przez księdza Pawła podkreślały moc przemiany życia płynącą z poznawania Jezusa i przyjmowania Go w Eucharystii. Z własnego doświadczenia ksiądz Paweł przytaczał historie osób, które napełnianie Bożą łaską przemieniało tak wyraźnie, że wręcz fizycznie stawały się trudne do rozpoznania nawet przez tych, którzy już długo i bardzo dobrze je znali. Odmienione Bożą miłością spojrzenie na rzeczywistość, przywrócona i na nowo odzyskana osobista wolność i godność, uwolnienie od nałogów, tożsamość dziecka Bożego otwierają zupełnie inną jakość życia, gdzie centralne miejsce zajmuje Bóg, a służenie Mu wobec każdej osoby przynosi radość i sens.
Raz obudzone pragnienie bycia z Jezusem okazuje się na tyle znaczące, że nawet 4 tys. km do przebycia w jedną stronę nie jest przeszkodą, jak było to dla rodzin z Uzbekistanu, które nie bacząc na odległość i wszelkie przeszkody, dwa razy przyjechały do Centrum Ewangelizacji Światło-Życie w Ukrainie, by uczestniczyć w organizowanych tam rekolekcjach oazowych. Wiara nie zna granic i jest wielką siłą życiowej energii i motywacji.
Temat Krucjaty Wyzwolenia Człowieka towarzyszył nam przez cały dzień. Podkreślaliśmy sens i wartość tak podjętego postu, jego oddziaływanie na nas i nasze otoczenie oraz cieszyliśmy się zyskaną przez życie w trzeźwości wolnością. W tym dniu kolejne cztery osoby dołączyły do KWC, w większości jako członkowie. Warto dodać, że dwie z tych osób o podjęciu Krucjaty myślały już od dłuższego czasu, choć nie są uczestnikami DK (jedna pomagała przy organizacji tego dnia wspólnoty, druga zaś po prostu uczestniczyła w parafialnej Mszy Świętej, która stała się zarazem naszą mszą wspólnotową w tym dniu). Chwała Panu!
Gdy przyszła pora na świadectwa, z bezpośredniej relacji usłyszeliśmy o tym, jak powstawały pierwsze polskie kręgi DK w UK, około 16 lat temu. Wielu z tych, którzy w nich uczestniczyli, wróciło już do Polski, ale to, co tutaj zasiali swoim zaangażowaniem w Ruch wciąż rozwija się i wzrasta, podejmowane i pielęgnowane przez tych, którzy zostali.
Usłyszeliśmy też o tym, jak aktywne działanie rodziców w DK i kontakt z ludźmi z tego środowiska ukształtowały to, co ważne w sercu i codzienności ich dziecka, dziś uczestnika DK naszego rejonu, oraz jego rodziny.
Jeszcze inne świadectwo, osobistej pielgrzymki szlakiem Santiago De Compostela, podkreśliło palącą potrzebę ewangelizacji i żywej wiary również w miejscach i środowiskach, które wydawać by się mogły z gruntu i do cna katolickie.
Należyte przeżycie tego dnia umożliwiła nam wspaniała posługa diakonii wychowawczej, gdzie młodzież i osoby dorosłe pod przewodnictwem siostry zakonnej z polskiej parafii w Enfield Town w Londynie angażowały i umilały czas naszym dzieciom rozmaitymi inicjatywami w atmosferze zabawy i zgodnej współpracy.
Agapa na zakończenie dnia była nie tylko czasem pokrzepienia ciała, ale też serdecznych spotkań i rozmów, na które mogliśmy pozwolić sobie bez pośpiechu zanim rozjechaliśmy się do domów.
Dziękujemy Panu Bogu za to spotkanie, poddając się Jego prowadzeniu w misji, w której posyła nas na krańce.
